บทที่ 33 บทที่ 15 ไม่ได้รอแต่ก็ไม่นอน...

บทที่ 15 ไม่ได้รอแต่ก็ไม่นอน...

ตุลธรที่กำลังดื่มน้ำอยู่ในครัวได้ยินเสียงเปิดประตูห้องพักและเสียงลากของกระเป๋าเดินทางตามมา ตัวเขาเองไม่ได้เปิดไฟในครัวเพราะตอนนี้ก็ปาไปเที่ยงคืนกว่าแล้ว ก่อนจะยืนพิงประตูตู้เย็นจ้องมองคนที่ลากกระเป๋าและถุงอะไรไม่รู้อีกหลายใบวางไว้กลางห้อง

“ไหนบอกจะรอไง” ได้ยินเสียงบ่...